Gulden Klinker voor de Marcustuin door wethouder Martijn Balster…

Alle mensen die samen actie ondernemen om hun omgeving schoner, veiliger of prettiger te maken kunnen de Gulden Klinker krijgen. Onze mooie buurttuin, de Marcustuin was vorig jaar al voor een Gulden Klinker genomineerd.

De prijs bestaat uit een cheque van 1000 euro en een ‘Gulden Klinker’ een mooie brons kleurige klinker die in de straat voor onze tuin geplaatst
Ondanks de regen kwam wethouder Martijn Balster de Gulden Klinker toch langs om m samen met onze vrijwilligers Yousri en Omid instraten in te klinkeren. Nu kan iedereen zien dat er in de Marcustuin mooie dingen gebeuren!

Over de Gulden klinker
De Gulden Klinker wordt in de bestrating van een straat of plein gelegd. Zo ziet iedereen dat daar hard wordt gewerkt aan een prettige buurt. Bij de Gulden Klinker hoort een waardebon van € 1.000. Ieder daarop volgend jaar kan tot € 750 gedeclareerd worden voor voorkomende werkzaamheden. De aanvraag moet wel voor 1 april ingediend worden. Met dat geld kunt u bij de gemeente dingen of diensten kopen die uw buurt nog schoner, veiliger of gezelliger maken.

Over buurttuin de Marcustuin
Midden in Moerwijk ligt een mooie buurttuin, beter bekend als ‘de MarcusTuin’. Een stuk grond wat door Geloven in Moerwijk samen met de buurt is omgetoverd tot een echte ontmoetingsplek voor de wijk. Hier kan je je handen uit de mouwen steken of gewoon even in de zon een kop koffie drinken in goed gezelschap.

De tuin is iedere woensdag open van 10 tot 17 en iedere zaterdag van 10 tot 13 uur. Vaak wordt daarna gezamenlijk gegeten.

Daarnaast worden er regelmatig workshops, tuindagen en feestjes (zoals de Pizza-avonden) georganiseerd, hou hiervoor de agenda en de Facebook-pagina in de gaten.

Binnentuinen worden Buurttuinen
Vanuit deze buurttuin worden ook kleine moestuinen aangelegd in de binnentuinen van Moerwijk, zou je zelf ook een moestuin willen? Of wil je in 1 van onze Buurttuinen tuinieren? Neem dan contact op met Elemam, onze tuinman door een mailtje te sturen naar [email protected] met als onderwerp ‘Binnentuin Buurttuin’

Buurttuin de MarcusTuin wordt mede mogelijk gemaakt door de inzet van onze vrijwilligers en een financiële bijdrage van Fonds 1818

 

Artikel Geloven in Moerwijk in Volzin

‘Alles doet hier met mekaar, ongeacht geloof of afkomst’
‘Geloven in Moerwijk’ is een van de honderd pioniersplekken van de PKN. Kerk-zijn is er heel praktisch. “Gewoon dingen met elkaar doen, samen iets opbouwen en zorg dragen voor je omgeving.” Iedereen is daarbij van harte welkom.

Geloven in Moerwijk voorheen Marcusconnect Omid in de MarcusTuin
Tekst: Irene de Pous Beeld: Martine Sprangers

Ingeklemd tussen de vaalgele muren van twee naoorlogse flats en de Haagse Marcuskerk ligt als een kleine, groene oase de Marcustuin. Klinker- en schelpenpaadjes kronkelen er tussen bloeiende bloemperken, kruidenbedden, moestuintjes en een enkele fruitboom door. Vanuit de huiskamer van de Marcuskerk klinkt muziek: de stem van de dertienjarige Roxanna, begeleid op de piano door de uit Iran gevluchte Puya. Imagine all the people zingt Roxanna met al haar kracht de Beatles na. Living life in peace. 

Het bonte gezelschap dat deze woensdagmiddag in de tuin werkt, doet de droom van John Lennon voor even niet zo gek lijken. Zo zijn er de ouders van Roxanna, de ‘geloveloze’ Rico en Jolanda. Niet zo van de kerk, maar wel van het ´gewoon mekaar helpen´. De gevluchte Afghaanse Omid, die zich als moslim tot christen bekeerde en zich vandaag over de compost ontfermt. Nora, die uit huis is gezet en gewoon even onder een boom op adem komt. En Irina, vrijwilliger bij de Voedselbank en op zoek naar werk.
Op de wekelijkse tuinmiddag in de Marcustuin werken en leven deze mensen uit alle hoeken van de samenleving voor even samen. De onderwerpen die tussendoor over tafel gaan zijn al even bont als het gezelschap. Van de gevreesde gang naar de diëtiste, schulden en gesprekken bij de IND tot het voordeel van LAT-relaties en het zelf maken van pizzadeeg. “Alles zit hier bij elkaar, komt en doet met mekaar, ongeacht geloof of afkomst,” zegt Jolanda Caffa. “Je voelt je hier altijd welkom.”

Toekomstbestendige kerk
Dit, deze tuinmiddag en dit gezelschap, is een van de voorlopige antwoorden op de vraag: wat is kerk zijn in het Haagse Moerwijk? Een vraag die voor dominee Bettelies Westerbeek (33) als pionier voor de Protestantse Kerk Nederland (PKN) al ruim drie jaar centraal staat. Aan haar de taak om een nieuwe geloofsgemeenschap op te richten die past bij Moerwijk en nieuwe mensen weet te betrekken bij de kerk. De antwoorden zijn met nadruk voorlopig. Westerbeek: “Pionieren is constant zoeken.”
De pioniersplek van Westerbeek – Geloven in Moerwijk, voorheen MarcusConnect – is een van de inmiddels bijna honderd pioniersplekken van de Protestantse Kerk. In reactie op de aanhoudende krimp van de bestaande kerk startte de PKN ruim acht jaar geleden met de eerste initiatieven om op zoek te gaan naar nieuwe, toekomstbestendige vormen van kerk-zijn. Als de bestaande kerk bij steeds minder mensen aansluit, moeten we op zoek naar vormen die wel aansluiten, is de gedachte erachter.
Daarin zijn de pioniers verkenners voor de gehele kerk. Westerbeek: “Pionieren gaat over ons bestaansrecht. Geloven is niet meer vanzelfsprekend. Wat gaat er verloren als de kerk er niet meer is?” Of andersom: wat blijft er over als de gebouwen en structuren verdwijnen? “Onze ervaringen zijn ook verhalen van hoop voor bestaande kerken. Misschien moet je gebouw dicht. Maar Christus is nog steeds aanwezig in jou en je gemeenschap. De pioniersplekken laten zien dat je nog steeds bij elkaar kunt komen en kerk zijn.”
Volgens een recente evaluatie van de PKN zijn er nu ruim tienduizend mensen betrokken bij een pioniersplek, waarvan zo’n 2500 actief. Met de pioniersplekken wil de PKN ook rand- en buitenkerkelijke mensen bereiken. Dat lijkt te lukken: ongeveer de helft van de betrokkenen was niet recent bij een kerk actief. De initiatieven variëren aanzienlijk, van een bijbelcafé tot stilteklooster, van een tienerplek tot omgebouwde SRV-wagen. Westerbeek: “Als pioniers zoeken wij altijd naar contextualisatie van de geloofsgemeenschap. Wat gebeurt er in je omgeving en hoe kan je daar als kerk bij aansluiten?”

Luxe voor de buurt
Het eerste dat Westerbeek dan ook deed als pionier was naar Moerwijk verhuizen en luisteren. “Veel koffie drinken en naar buurtfeestjes gaan.” Wat ze leerde: Moerwijk is een buurt met veel armoede en sociale problemen. Schulden, gezondheidsproblemen, vechtscheidingen, slechte huisvesting. Een wijk met veel verschillende culturen en geloven, een hoge doorstroming. Een plek waar mensen zich vergeten voelen.
“Ik merkte veel cynisme over plannen die worden aangekondigd, maar waar vaak niet veel van terecht komt. Zo moet ik het dus niet gaan doen, dacht ik. Met grootse verhalen komen, zonder te weten of ik die kan waarmaken.” Zo ontstond het idee om met de tuin te beginnen. “Ik wilde iets doen wat lange adem nodig heeft, en zichtbaar en concreet is.” De groenstrook was een onveilig stukje Moerwijk. “Er werd gedeald, mensen vluchtten via deze strook voor de politie.”
Na een flinke opknapbeurt is de tuin nu een “beetje luxe voor mensen in de buurt”, zegt de Surinaamse Radjesh Autar, die vanaf het begin betrokken is bij de Marcustuin en er tegenover woont. Hij werkt als postbode en zit in zijn vrije tijd in verschillende ordegroepen in de buurt. Vanaf zijn balkonnetje houdt hij ook de Marcustuin in de gaten. “De tuin geeft mensen de mogelijkheid bezig te zijn en met elkaar te zijn. En groenten.”
Met elkaar bezig zijn is in Moerwijk geen vanzelfsprekendheid, zegt Autar. Hij woont er al zeventien jaar. “De buurt is, hoe moet ik het zeggen… gebroken. Vroeger bemoeiden mensen zich met elkaar, nu praten ze alleen maar over elkaar. “Terwijl er juist zo veel aan de hand is”, zegt Westerbeek. “Dan heb je elkaar eigenlijk hard nodig.”
Kerk zijn in deze buurt moet daarom gaan om leven in gemeenschap. Geloven in Moerwijk wil een huis-tuin-en keukenkerk zijn. Letterlijk – met de tuin, huiskamer en keuken waar iedereen kan binnen lopen. En figuurlijk – door aan te sluiten bij het dagelijks leven van mensen en de problemen die ze daarin tegen komen.

Voor elkaar zorgen
Naast de tuinmiddag is er inmiddels één keer in de maand een pizza-avond, een bijbelklas waar veel immigranten naar toe komen en een groep die wekelijks samen eet en over geloof praat. Ook zijn er sinds kort vieringen op zondagmiddag en oefent een groepje voor een zelf geschreven toneelstuk.
“Leven is meer dan alleen zijn en met je eigen dingen bezig zijn,” zegt de Afghaanse 23-jarige Omid. Hij komt elke week tuinieren en neemt deel aan de bijbelklas. “Ik wil als een christen leven. Hoe kan ik iets betekenen voor de mensen om mij heen? In de tuin leer ik mensen kennen en kunnen we voor elkaar zorgen.” Zo brengt hij nu elke week boodschappen langs bij een Afghaanse buurvrouw die hij via Geloven in Moerwijk kent.
Lang niet iedereen die betrokken is, is gelovig. Neem Rico Roosen en Jolanda Caffa, die via iemand van de korfbalvereniging betrokken raakten. Roossen: “Ze zochten een herder voor het kerststuk. En als ze je vragen, en je kan, dan doe je het.” Van herder ging het naar pizzabakker, vrijwilliger bij de voedselbank en verantwoordelijke voor ‘het biljartlaken’ (het grasveldje in de Marcustuin). Nu speelt hij maffiabaas in het toneelstuk en heeft hij een eigen moestuin.
“Als ik vrienden vertel dat ik een moestuin heb bij de Marcuskerk, zeggen ze ‘o, ben je gelovig geworden?’ Denken ze gelijk dat je met de Bijbel uit je tas komt,” zegt hij, terwijl hij zijn tomaatjes oogst. Dat is hij dus niet. Waarom hij dan komt? “Ik ben graag onder de mensen.” Ook zijn vriendin Caffa gelooft niet. “Ja, in het leven, en zoals het komt. Elke dag weer een verrassing.” En sommigen hebben een ander geloof, zoals de hindoeïstische Autar.
Het is een spannend onderdeel van de pioniersplek, vindt Westerbeek. “Je hoeft geen christen te zijn om deel van de gemeenschap te zijn. Er is meer dat ons bindt dan geloof, namelijk de zorg voor de buurt en elkaar. Juist hier is het een getuigenis om met al die religies en culturen bij elkaar te komen.”
Maar niet iedereen voelt zich daar bij thuis. Zo was er een keer een gevluchte christelijke vrouw, die niet samen met moslims wilde werken. Westerbeek: “Dat kan, maar wij kunnen niet die weg op. Dit is Moerwijk. Je hebt hier allerlei geïmporteerde conflicten, maar we moeten proberen hier samen met elkaar op weg te gaan.”
Het goede midden vinden is niet altijd makkelijk. “We moeten ons steeds afvragen: lukt het ons ook echt open te zijn. Of vinden we het niet tóch leuker als iemand christen wordt. Aan de andere kant willen we wel duidelijk blijven in wie we zijn en waar we voor staan. We zijn een kerk, geen buurthuis.”

Gebaat bij diversiteit
Op de vraag of dit nu de toekomst van de kerk is, is Westerbeek duidelijk. “Het is onderdeel van de toekomst. De kerk is gebaat bij diversiteit. Oude kerkvormen met bestaande rituelen en zichtbare kerkgebouwen hebben ook veel waarde. Maar kleine gemeenschappen waarin mensen hun leven en geloof met elkaar delen zijn ook belangrijk.”
Haarzelf heeft dit delen in leven en geloof de afgelopen jaar al veel gebracht. “Ik ben geloviger geworden. Ik zie God meer aan het werk. Ik kom mensen tegen die hier een keertje langs lopen en met zoveel vragen bezig zijn en dan hier even hun plek vinden. En ik realiseer me beter dat kerk-zijn ook heel praktisch is. Gewoon dingen met elkaar doen, samen iets opbouwen en zorg dragen voor je omgeving.”

Een nieuwe gemeenschap
Een van de grote uitdagingen voor de pioniersplekken is het vormen van een duurzame gemeenschap. Inmiddels zijn er bij Geloven in Moerwijk zo’n veertig mensen betrokken, met daarbinnen een vaste kern van twaalf. Predikant Bettelies Westerbeek: “Moerwijk is een arme wijk, dus uiteindelijk moet het een gemeenschap zijn die alles grotendeels zelf doet en draagt, met nog maar een kleine rol voor een betaalde kracht.” De komende jaren moet die overgang vorm krijgen.
Een van de mensen die daar bij gaat helpen als deel van de vaste kern is Annelies Hommens-van de Steeg (36). Zij staat op het moment van schrijven op het punt met haar man te verhuizen naar Moerwijk om deel te kunnen zijn van Geloven in Moerwijk. “We willen ons meer verbinden aan een gemeenschap en iets doen waarmee we ons geloof handen en voeten kunnen geven.”
Geloof speelt in haar werk al een grote rol. De theologe werkt als geestelijk verzorger in de ouderenzorg. “Maar dat is in een professionele rol. Als onderdeel van Geloven in Moerwijk is het meer op het niveau van zijn. Den Haag is heel seculier. Als ik zelf wil blijven geloven, heb ik anderen nodig om mij te inspireren en boven mijn twijfels uit te tillen.”
Voor Hommens-van de Steeg is geloven vooral een relatie. “Het gaat niet allereerst om het aannemen van een waarheid, maar om de relatie met God. En voor mij krijgt die vooral vorm in relatie met anderen. De maatschappij heeft kleine gemeenschappen nodig die uitnodigend zijn, dat is ook een taak voor de kerk. Hopelijk kunnen we een gemeenschap bieden waar mensen zich bij aan kunnen sluiten en iets positiefs uit kunnen halen.”

Bron: Volzin

Over Geloven in Moerwijk
Geloven in Moerwijk is een jonge huis-tuin-en-keuken kerk in Moerwijk. Wij willen kerkzijn op een creatieve en praktische manier die past bij onze buurt en die aansprekend is voor mensen zonder christelijke achtergrond. Dit doen we onder andere door onze buurttuin, veel samen eten, praten en lachen, op zo’n manier dat mensen uit verschillende culturen zich thuis voelen.

We vinden het belangrijk om ons leven en geloof te delen met elkaar en de mensen om ons heen. Met elkaar willen we een positieve bijdrage leveren aan onze buurt. We dagen elkaar en de mensen om ons heen uit om Jezus na te volgen.

Mogen we ook op uw en jouw gebed, betrokkenheid en/of financiële steun rekenen?

Zo kun je kerkzijn – column over oa pionieren in Moerwijk op Katholiek.nl

Zo kun je kerkzijn Column op Katholiek.nl van Steven van den Heuvel over oa pionieren in Moerwijk en het werk van pionier zoals Bettelies Westerbeek

Geloven in Moerwijk voorheen Marcusconnect Omid in de MarcusTuin

Zo kun je kerkzijn – column op Katholiek.nl van Steven van den Heuvel over oa pionieren in Moerwijk
Uit gesprekken die ik heb met mensen die nieuwsgierig zijn naar wat geloven in God is en met je doet merk ik dat zij de drempel om een kerkgebouw binnen te gaan hoog vinden. Ze vinden het vaak lastig om de kerkelijke taal te begrijpen en voelen zich lang niet altijd welkom geheten. Tegelijk is de vraag naar betekenisvol contact en samenleven bij veel mensen aanwezig. Jonge christenen maken het verschil door op tal van plekken in Nederland te pionieren door kleine laagdrempelige gemeenschappen te beginnen. Wat is het geheim van deze pioniers? In dit artikel ga ik op basis van mijn ervaringen met pioniers in op wat deze initiatieven bindt.

Laagdrempelig & gastvrij
Vaak ervaren mensen die nog niet geloven dat het een grote stap is om een kerk binnen te gaan. En mensen die nog niet veel met het geloof hebben, komen niet omdat zij een negatief beeld hebben. Een pionier gaat met deze situatie om door mensen in de wijk uit te nodigen. Niet direct voor een kerkdienst maar een kop koffie of een middag pizza eten in een tuin. De gedachte hierachter is dat we Jezus (opnieuw) leren kennen doordat we elkaar echt leren kennen van mens tot mens.

Eerst de relatie dan het evangelie
In deze vluchtige tijd is oprechte aandacht een kostbaar bezit. In gesprekken op straat ervaar ik dat mensen vaak het gevoel hebben dat zij hun verhaal niet kwijt kunnen bij hun familie of vrienden. Vanuit een eerste ontmoeting kan langzaam een vriendschappelijke relatie ontstaan. Ik heb ervaren dat als er ruimte is om je kwetsbaar open te stellen mensen zich sneller gaan openstellen voor God. Samen lachen, huilen en bidden kunnen een opstap zijn naar een radicale of geleidelijke bekering. Ik heb in mijn leven nu verschillende mensen langzaam of radicaal tot geloof zien komen. Ik heb ervaren dat God mensen echt kan veranderen. Mensen die alleen voor zich zelf leefden heb ik zien veranderen in mensen die anderen dienen met de talenten die ze hebben gekregen.

Voorbeeld Pioniersplek: Geloven in Moerwijk
In de Moerwijk een buurt in Den Haag  leeft 70% van de bewoners op of onder de armoedegrens. De pioniers van Geloven in Moerwijk trekken samen op met mensen in de wijk. Naast de Marcuskerk legden ze samen met bewoners een buurttuin aan waar jong en oud komt om te tuinieren, spelen, verjaardagsfeestjes geven en ‘gewoon’ samen zijn.

Gelijkwaardigheid
Elk mens heeft iets te geven en te ontvangen. Een pionier leeft met de mensen op de plek waar hij/zij geroepen is. Dus stel dat je wordt geroepen om in de Bijlmer aan de slag te gaan dan ga je daar ook wonen. Je leert de wijk kennen, de lokale winkeltjes en de mensen op straat. Door met de mensen te leven, laat je zien dat je echt bij ze betrokken wilt zijn. Veel mensen vinden zichzelf niet de moeite waard. Ook of juist stoere mannen vol tattoos. Door mensen de gelegenheid te geven om mee te doen, iets voor jou te doen kunnen mensen ervaren dat je ze hun waardigheid (terug)geeft. Ik heb zelf ervaren hoe prettig veel statushouders het vinden om een keer voor jou te koken, naar jouw verhalen te luisteren of je mee te helpen om te verhuizen.

Authentiek christelijk
In gesprekken over pionieren met niet christenen vragen mensen soms af of pionieren niets meer is dan goede dingen in de wijk doen. Ik heb ervaren dat het wel degelijk verschil maakt van waaruit je dingen doet. Door het geloof in Jezus als mijn redder, leraar en reisgenoot leer ik dat het pionieren niet om mij gaat. Ook heb ik ervaren dat mensen praktisch helpen en in gesprek gaan over God en Jezus bij elkaar horen. Zo ken ik een pionier die tuinen opknapt. Doordat mensen samen een tuin opknappen ontstaat letterlijk ruimte om het te hebben over geloofsvragen. De pioniers die ik spreek zijn vaak heel duidelijk in dat ze volgeling van Jezus zijn. Van de diverse pioniers heb ik geleerd dat dit erg belangrijk is in het contact met niet of andersgelovigen. Het zorgt ervoor dat mensen weten dat ze met geloofsvragen bij de pioniers terecht kunnen en dat er over God gesproken wordt.

Kleinschalig maatwerk
Elke wijk, elke buurt heeft zijn eigen uitdagingen. Ik zie pioniers veel tijd en aandacht besteden aan het achterhalen wat er echt nodig is in een wijk en wat er al gebeurt. Op basis van je kennis of wie in je wijk wonen, hoe hun leven is, wat hun uitdagingen en wat er al gedaan wordt kun je als pionier een aanpak bepalen. Bij het huis van vrede in de Utrechtse wijk Kanaleneiland hebben ze ervoor gekozen om mensen heel actief te helpen aan werk. Veel mensen in de wijk hebben weinig te doen. Daarnaast hebben ze hun kerkdiensten gecombineerd met maaltijden. Mensen in de wijk eten vaak slecht en het is voor veel mensen niet gebruikelijk om met elkaar in gesprek te gaan tijdens het eten. In de laagdrempelige kerkdiensten is er de gelegenheid om vragen te stellen. In de wijk wonen veel moslims. Doordat mensen de gelegenheid krijgen om vragen te stellen, ervaren ze een vrijheid die ze vaak in hun eigen religie niet ervaren. Een belangrijke waarde van de gemeenschap is dat mensen die christen willen worden hier goed over hebben nagedacht en dit uit vrijheid doen.

Praktisch in de wijk
Een pionier werkt met zijn hart, hoofd en handen. Naast samen bidden, Bijbelstudie, gebedsgroepen maken praktische werkzaamheden vaak een onderdeel uit van het werk van een pionier. Als iemand geen geld heeft voor een fiets wordt een fiets geregeld. Als met oud & nieuw de ramen van de nieuwe kapper zijn ingeslagen wordt gezamenlijk het glas opgeruimd en een nieuw raam erin gezet. Met deze kleine dingen laten we zien dat God zowel geïnteresseerd is in de grote wereld als de kleine dingen van alle dag. En als God geïnteresseerd is in de kleine dingen van alledag dan mogen wij dat zeker zijn.

Samen aan de slag
Een pionier is iemand die een initiatief start maar zeker geen solist. Een pioniersplek kan pas echt goed functioneren als er kerngroep ontstaan van mensen die het christelijk geloof in de praktijk willen brengen. Het is een avontuur van elkaar leren kennen, elkaars kwaliteiten benutten en binnen de kaders van de identiteit & waarden van de pioniersplek experimenteren. Vaak heb je de mensen waarmee je werkt niet zelf uitgekozen. Ik geloof dat in het contact met de kerngroep en de mensen in de wijk grote lessen schuilgaan. Je eigen vooroordelen en karaktereigenschappen worden uitgedaagd. Ik denk dat een succesvolle pionier iemand is die een balans heeft gevonden tussen leiding nemen en loslaten ten dienste van de gemeenschap.

Andere inspirerende initiatieven

Kleur, Den Haag: http://www.kleurdenhaag.nl
Kleur is een laagdrempelige buurtkerk in het Regentessekwartier in Den Haag. Kleur weet mensen van allerlei achtergronden met elkaar te verbinden middels hun inloop café en openhemel bijeenkomsten.

Huis van Vrede, Utrechthttp://huisvanvrede.org
Huis van Vrede is een geloofsgemeenschap op Kanaleneiland, een mooie wijk in Utrecht. Huis van Vrede is ook een buurtcentrum en inloophuis waar iedereen, ongeacht levensovertuiging, van harte welkom is bij de verschillende buurtactiviteiten.

Oudezijds 100, Amsterdamhttp://www.oudezijds100.nl
Mensen uit alle hoeken van de samenleving vormen samen Communitaire Gemeenschap Oudezijds 100. In de binnenstad van Amsterdam proberen wij in leven en werken het evangelie van Jezus Christus present te stellen. Oudezijds 100 biedt concreet hulp door inloop, maatschappelijke opvang, begeleid wonen, medisch maatschappelijke werk en medische zorg voor onverzekerden. De woongemeenschap functioneert hierin als groot gezin en oefenschool, die de hulpverlening ondersteunt.

Aan de slag als Katholiek pionier?
Pioniersplekken worden vaak in verband gebracht met protestante kerken. Ook binnen de Katholieke kerk zijn er (nieuwe) initiatieven. Zo hebben een groep jongeren een tijd lang in Delft een kerk die gesloopt zou gaan worden bewoond, is in Amsterdam een Katholieke Leefgemeenschap en zijn de broeders van Sint Jan al jaren samen met jongeren actief in de binnenstad van Den Haag en Utrecht. Er is ruimte voor meer initiatieven van Katholieken. Paus Franciscus heeft op de wereldjongeredagen in Rio de Janeiro jongeren opgeroepen om in hun Bisdommen in gesprek te gaan met priesters en bisschoppen om nieuwe initiatieven te ondernemen. Als je zelf een initiatief wil starten, is mijn advies om in gesprek te gaan met zowel het Bisdom als actieve bewegingen in de buurt. Binnen de katholieke kerk zijn er voldoende middelen en talenten om met dit soort initiatieven aan de slag te gaan. De uitdaging voor een soms wat organisatorisch behoudende organisatie is om te experimenteren en los te laten. Paus Franciscus heeft daarover gezegd dat hij liever ziet dat de Kerk af en toe brokken maakt met de poten in de modder dan zich terugtrekt achter muren en regels. Het zou goed zijn als de Katholieke Kerk in navolging van de protestante kerken actief budget en begeleiding aanbiedt om nieuwe manieren van kerk zijn mogelijk te maken. Dergelijke plekken zouden bijvoorbeeld pelgrimsplekken kunnen heten. Plekken die zich richten op gastvrijheid en mensen enthousiast worden om meer van Jezus te weten te komen.

Bron: Steven van den Heuvel op Katholiek.nl

Over Geloven in Moerwijk
Geloven in Moerwijk is een jonge huis-tuin-en-keuken-kerk in een wijk waar van alles gebeurt; Moerwijk!

Wij willen kerk-zijn op een creatieve en praktische manier die past bij onze buurt en buren. Met elkaar willen we een positieve bijdrage leveren aan de plek waar we wonen.

Dit doen we onder andere door onze Buurttuinen, Samen vieringen, LED-avonden, Pizza-avonden, door ons vrijwilligerswerk bij de Voedselbank, de Kinderwinkelhet TienerrestaurantBij Betje of Team Heeswijk en door op zo’n manier ons leven en geloof te delen, dat mensen uit verschillende culturen zich bij ons thuis voelen.

Over de Pioniersplek
Geloven in Moerwijk
 is een pioniersplek van de Protestantse Kerk Nederland (PKN) in Den Haag. Pioniersplekken zijn nieuwe vormen van kerk-zijn. Kerk op een manier die past bij mensen van deze tijd.

Mogen we ook op uw en jouw gebed, betrokkenheid en/of financiële steun rekenen?